Selfies voor meer eigenwaarde.

Published on 28 February 2020 at 23:18

Als je jezelf even kwijt bent, als je niet meer weet wat je ook al weer aan het doen bent in deze wereld, schilder een zelfportret. In deze blog beschrijf ik het proces.

 

Kies je voor tekenen of schilderen? Welk materiaal gebruik je? Leg alle spullen klaar. Je zou kunnen fotograferen. Maar met tekenen en schilderen geef je jezelf de tijd om gedachten en je visie op jezelf te veranderen en eigen te maken. 

 

Neem een spiegel, het liefst een zo groot mogelijke. En kijk. Kijk goed. Ja, je wordt ouder. Er is een rimpeltje, een vlekje bij gekomen. Sporen van vermoeidheid en een winter met weinig zon laten weinig aan de verbeelding over. Je schouders hangen wat omlaag en dan dat haar! Zo ga je jezelf echt niet portretteren. Terwijl ik dit denk zie ik mijn gezicht grimmiger en ongelukkiger worden. Kam je haar. Kijk weer in de spiegel. Houdt je schouders en je rug wat rechter. Maak je ogen zacht en kijk jezelf vriendelijk aan.

Neem een lamp. Zet de lamp op verschillende plaatsen en kijk wat het met je gezicht doet. Is de lamp te schel, dan krijg je hele zwarte schaduwen. Dat kan spannend zijn. Maar ben ik dat? Is dat een deel van mezelf? De schaduw van mijn wimpers vind ik wel mooi. Zet je de lamp van voren, dan wordt je gezicht egaal maar zie je ook minder diepte. Als je overdag schildert hoef je geen lamp te gebruiken. Maak een beslissing over het licht.

 

Schilder een uurtje en ga morgen weer verder. Vindt er niets van, zet je zelfcriticus uit en het is ook niet erg als het schilderij niet op jou lijkt.

 

Het schilderij staat in de woonkamer, en onbewust doet het iets met je. Je loopt er langs, de kleuren, het heeft een bepaalde invloed. Is het een persoon die je wilt houden in je leven? De mijne niet, ze is te somber, de kleuren te koud. Daarom kies ik de volgende dag voor een palet met warme kleuren. Het gedeelte dat in de schaduw weg viel komt vandaag te voorschijn.

 

Na drie dagen schilderen ben ik tevreden. Ben ik het? Niet echt, maar ik zie er wel wat in. Zij mag in mijn woonkamer. Later kom ik op de fiets een meisje tegen die samen met mijn gezicht door elkaar heen gehusseld, mijn portret zou kunnen zijn. Ik lach, ze lacht terug ook al weet ze niet waarom.

 

Als je drie dagen naar jezelf kunt staren en de tijd neemt om iedere oneffenheid te bekijken dan ga je jezelf accepteren. Hoe wil je jezelf zien en hoe wil je dat de buitenwereld je ziet? Bij mij kwam er een punt dat ik het realisme achter me liet en gewoon plezier had met het schilderen. Het schilderij is jouw vertaling van je spiegelbeeld. Met iedere kleur en toets zoek je naar het beeld waar je mee kunt leven. Zo schilder je jezelf zodat je de wereld aan kan.


Add comment

Comments

There are no comments yet.